فخر رازى مىگويد : برخى از پزشكان گفته‌اند : عمر آدمى از 120 سال نمىتواند تجاوز كند . اين آيه بر خلاف اين نظريه دلالت مىكند و عقل نيز موافق مفاد آيه است . زيرا بقاى تركيب بدن آدمى فى حدّ نفسه ممكن است و گرنه نمىپائيد ، چه آن‌كه اگر علّت تحقق آن ، واجب الوجود باشد ، دوام يافتن آن روشن خواهد بود و اگر غير واجب الوجود باشد ، علّت آن به واجب الوجود منتهى مىگردد كه باقى و جاودان است . پس بنابراين بقا ، ذاتا ممكن است و باقى نماندنش قطعا به جهت عارض خارجى است ، امّا مىدانيم كه « عارض » ممكن العدم است و گرنه به اين مقدار باقى نمىماند . زيرا « عارض » مانع آن ، هر آينه واجب الوجود مىبود ؛ بر اين اساس ، مشخص شد كه سخن اين عدّه از پزشكان بر خلاف نقل و عقل است . « 1 » فخر رازى بر امكان طول عمر غير عادى آدمى ، چنين برهان اقامه مىكند ، چنان‌كه موضوع طول عمر حضرت عيسى عليه السّلام كاملا روشن است ، و اين برهان مىتواند استدلالى عقلانى بر امكان طول عمر غير طبيعى امام مهدى عليه السّلام نيز به شمار آيد . اتفاق‌نظر صحاح و غير آن بر فرود آمدن عيسى عليه السّلام در آخر الزمان جهت مساعدت امام مهدى عليه السّلام بر قتل دجّال نيز مؤيّد اين دليل عقلى است . درباره‌ى « امكان عملى » نيز اين پرسش مطرح است : آيا تداوم بخشيدن به حيات آدمى به ميزان فوق عادى ، امروزه عملا براى ما ممكن است ؟ آيا تجارب انسانى بدين سؤال پاسخ مثبت مىدهند ؟ پاسخ : تجارب بشرى با به كارگيرى امكانات فعلى و در شرايط موجود ، تاكنون در اين زمينه توفيقى به دست نياورده است ، يعنى دانشمندان تا به حال نتوانسته‌اند عمر آدمى را تا دو يا سه برابر ميزان طبيعى و عادى ، افزايش دهند ؛ اما اين امر نمىتواند بيانگر عدم امكان بهره‌مندى فردى معيّن از عمر فوق طبيعى باشد . زيرا اين تلاش‌ها همگى توسط خود آدمى انجام گرفته است . در حالى كه زنده كردن و ميراندن و طول عمر بخشيدن ، به دست خداوند سبحان است و دخالت كردن انسان در سرنوشت يك فرد و طولانى ساختن عمر او آن هم بر خلاف تقدير الهى ، ناممكن است . آرى ! خداوند سبحان اسباب تداوم‌بخش حيات ديرزيان را تا زمان فرا رسيدن أجل آنان

--> ( 1 ) . تفسير كبير / فخر رازى / ج 25 / ص 42 .